Mantar DeriDeriye karşı
Şunu belirtmekte fayda var ki, burada doğrudan bir karşılaştırma yapmak mümkün değil. Kalite açısındanMantar DeriKullanılan mantarın kalitesine ve desteklendiği malzemenin kalitesine bağlı olacaktır. Deri birçok farklı hayvandan elde edilir ve kalitesi, birbirine yapıştırılıp preslenmiş deri parçalarından yapılan ve genellikle kafa karıştırıcı bir şekilde 'gerçek deri' olarak etiketlenen kompozit deriden, en kaliteli tam taneli deriye kadar değişir.
Çevresel ve etik argümanlar
Birçok insan için, satın alıp almama kararı...mantar deriDeri veya benzeri ürünler, etik ve çevresel gerekçelerle üretilecektir. Öyleyse, mantar derisi örneğine bakalım. Mantar en az 5000 yıldır kullanılmaktadır ve Portekiz'in mantar ormanları, 1209 yılına dayanan dünyanın ilk çevre yasalarıyla korunmaktadır. Mantar hasadı, alındığı ağaçlara zarar vermez, aksine faydalıdır ve ömürlerini uzatır. Mantar derisi işlenmesinde zehirli atık üretilmez ve mantar üretimiyle ilişkili hiçbir çevresel hasar yoktur. Mantar ormanları hektar başına 14,7 ton CO2 emer ve binlerce nadir ve nesli tükenmekte olan hayvan türü için yaşam alanı sağlar. Dünya Doğal Yaşam Fonu, Portekiz'in mantar ormanlarının dünyadaki en yüksek bitki çeşitliliğine sahip olduğunu tahmin etmektedir. Portekiz'in Alentejo bölgesinde, sadece bir metrekarelik mantar ormanında 60 bitki türü kaydedilmiştir. Akdeniz çevresinde bulunan yedi milyon dönümlük mantar ormanı, her yıl 20 milyon ton CO2 emer. Mantardan elde edilen ürünlerin üretimi, Akdeniz çevresinde 100.000'den fazla insanın geçim kaynağını sağlıyor.
Son yıllarda deri endüstrisi, hayvanlara yönelik muamelesi ve deri üretiminin çevreye verdiği zarar nedeniyle PETA gibi kuruluşlardan sürekli eleştiri almaktadır. Deri üretimi hayvanların öldürülmesini gerektirir, bu kaçınılmaz bir gerçektir ve bazıları için bu, kabul edilemez bir ürün olduğu anlamına gelecektir. Ancak, süt ve et üretimi için hayvanları kullanmaya devam ettiğimiz sürece, atılması gereken hayvan derileri olacaktır. Şu anda dünyada yaklaşık 270 milyon süt ineği bulunmaktadır; bu hayvanların derileri deri için kullanılmasaydı, önemli çevresel hasar riskiyle başka bir şekilde atılmaları gerekecekti. Üçüncü dünya ülkelerindeki yoksul çiftçiler, süt stoklarını yenilemek için hayvan derilerini satabilmeye bağımlıdır. Bazı deri üretiminin çevreye zarar verdiği iddiası tartışılmazdır. Zehirli kimyasallar kullanan krom tabaklama, deri üretmenin en hızlı ve en ucuz yoludur, ancak bu süreç çevreye ciddi zararlar verir ve işçilerin sağlığını riske atar. Çok daha güvenli ve çevre dostu bir yöntem ise ağaç kabuğu kullanan geleneksel bir tabaklama yöntemi olan bitkisel tabaklamadır. Bu yöntem çok daha yavaş ve pahalıdır, ancak işçileri riske atmaz ve çevreye zarar vermez.
Yayın tarihi: 01 Ağustos 2022
